Het begrip parapsychologie werd in 1889 door de Duitse psycholoog Max Dessoir gevormd. Hij bedoelde daamee elk verschijnsel, dat niet kann worden toegevoegd aan de wetenschappelijke psychologie. Het begrip bedoelt verschijnselen, die buiten het normale zielsleven vallen. Het voornaamste begrip van de parapsychologie „Psi“ is naar de 23ste letter van het Grieks alphabet genoemd. Dit verenigt verschillende soorten van bovenzintuigelijke talenten zoals bv. Psychochinese (het bewegen van dingen enkel door de kracht van de gedachten), telepathie (de overdracht van gedachten), helderziendheid (het “zien” van dingen, die niemand kan weten) en de precognitie (het voorspellen ven toekomstige gebeurtenissen). Sinds de jaren 30 van de vorige eeuw zijn ook enkele universiteiten met parapsychologie bezig.
Momenteel worden twee soorten van laboratorium experimenten binnen het onderzoeksgebied parapsychologie gedaan. Aan de ene kant de zogenoemde Schmidt machine experimenten, waarbij proefpersonen het uiteenvallen van een radioactief materiaal moeten proberen te beïnvloeden, aan de andere kant de zogenoemde Ganzfeldexperimenten, waarbij naar een bewijs voor telepathie gezocht wordt. Daarbij moet een proefpersoon, afgeschermd van ieder zintuig, informatie van een ander persoon ontvangen.
Het systematisch ontnemen van prikkels moet het „mentale geruis“ verminderen en de proefpersoon ontvankelijker maken voor zwakke, buitenzintuigelijke stimulaties. Na een analyse van Bem en Honorton uit 1994 behaalde de proef een succes van meer dan 32%. Bij deze experimenten van de parapsychologie lukte het mensen om door middel van mentale telepathie beeltenissen te ontvangen, die van een verre plek werden gestuurd.
Er zijn echter ook kritische geluiden ten opzichte van de parapsycholgie. Die zien daarin meestal toevalligheden of een andere verkeerde interpretatie. Terwijl veel wetenschappers op zoek zijn naar natuurlijke verklaringen en daarmee het paranormale niet herkennen, zijn andere nog steeds bezig met de parapsychologie.
Belangrijke experimenten in de parapsychologie begonnen in het begin van de jaren 70 in de electrische en Bio Energie laboratoria van het Stanford Research Institute. Deze afdelingen werden geleid door de psychologen Russel Targ en Harold Puthoff.
De eerste experimenten brachten gelijk opzienbarende resultaten. De “op grote afstand” experimenten van Targ en Puthoff werden door het leger en door de geheime dienst opgemerkt en verder ontwikkeld. Het “Remote Viewing” werd volgens berichten herhaaldelijk als bruikbaar bewezen.
Mensen, die op afstand iets waarnemen, zijn ervan overtuigd dat ze aan alle informatie kunnen komen. Ze beweren met hun geest niet uit hun lichaam te treden, maar de waarnemingen op mentaal niveau binnen te krijgen. De geest is van physicalische wetten van ruimte en tijd onafhankelijk en daarmee zijn deze verschijnselen van de parapsychologie met physica niet te verklaren. Er moet een macht bestaan die buiten alle physicalisch bekende krachten ligt. Men kan nooit zeker zijn, hoeveel van de berichten betrouwbaar zijn, maar deze verschijnselen van de parapsychologie bestaan en zijn met de normale natuurwetenschappelijke modellen niet te verklaren. Men kan slechts vermoeden welke macht zich daar achter verbergt.
Sommige vermoeden er occulte krachten achter, andere psychische kracht. Wat zich er ook achter verbergt, op afstand waarnemen bestaat en is een van de grote raadselen van de mensheid.